Rekenprobleem

Fanny is een vrolijk, lief meisje van 10 jaar met helderblauwe ogen en lichtblond, krullend haar. Een echte spring-in-’t-veld. Ze heeft moeite met rekenen. Het lukt haar maar niet om de tafels geautomatiseerd te krijgen en bij iedere ‘verhaaltjessom’ haakt ze af.

In een gesprek met Fanny wordt duidelijk dat rekenen niet het enige probleem is.

Ik: “Wat gebeurt er als je gaat rekenen?”
Fanny: “Dan word ik heel zenuwachtig.”
Ik: “Waar voel je dat in je lichaam?”
Fanny: “Ik krijg zo’n kriebel in mijn buik, mijn handen gaan zomaar zweten. Van die kleffe handjes krijg ik dan. En mijn hart gaat bonken.”
Ik: “En wat denk je dan?”
Fanny: “Ik kan het niet. Ik snap het niet. Iedereen snapt het. Ik ben dom…”

Stresssituatie

Je ziet dat er heel wat gebeurt als Fanny moet gaan rekenen. Inmiddels is de rekenles voor haar een echte stresssituatie geworden: iedere keer als ze moet rekenen wordt het vecht- of vluchtmechanisme in gang gezet. Dit is duidelijk te zien aan haar lichamelijke reactie. Bovendien zorgt deze reactie er ook nog eens voor dat nadenken heel moeilijk is. Ons lichaam zorgt er in een stresssituatie namelijk voor dat we niet nadenken, maar snel handelen. Heel handig als je in gevaar bent, maar heel vervelend als je een moeilijke opdracht moet maken.

Faalangst

Daar komt bij dat Fanny heel onzeker is geworden en bang is om te falen. De cirkel is rond en bij iedere rekenles raakt ze gespannen, voelt ze zich onzeker en bang en is ze ervan overtuigd dat het haar wéér niet gaat lukken.

Belangrijk is dat Fanny haar zelfvertrouwen terugkrijgt. We gaan aan de slag met rekenen en onderzoeken wat ze wèl weet en waar het fout gaat. Ik laat haar ervaren dat ze al heel veel kan en weet. Ze krijgt weer succeservaringen. En we oefenen de moeilijke dingen.

Ontspannen en emoties

Daarnaast leer ik haar ontspannen en elimineren we de negatieve emoties die ontstaan zijn.
Langzaam komt Fanny’s zelfvertrouwen terug. Het lukt haar om ontspannen te blijven tijdens een rekenles. Vervelende gevoelens en gedachten blijven weg. De sommen lukken en... ze vindt het zelfs leuk worden!

Achter een leerprobleem zit vaak veel meer. Probeer erachter te komen wat een kind voelt en denkt, zodat negatieve emoties en gedachten ook aangepakt  kunnen worden. En er gewerkt kan worden aan het probleem in zijn geheel.

 

Werken met concreet masteriaal

Kinderen in de leeftijd van ongeveer 7 tot 11 jaar leren vaak het beste als er concreet materiaal betrokken wordt bij een les of opdracht. Ik raad je aan bijvoorbeeld een echte taart te gebruiken als je wilt gaan werken met breuken! Dat is hartstikke leuk en ik denk dat het begrip breuken opeens veel duidelijker wordt voor de kinderen.

Vanaf 11 jaar is het voor de meeste kinderen mogelijk om zonder concreet materiaal abstracte problemen op te lossen. Het abstract-logische denken komt tot ontwikkeling. Vanaf nu kan er zonder taart gerekend worden met breuken ;-) .

Veel kinderen zijn erg nieuwsgierig en willen het waarom van iets weten. Ze zijn dol op dingen ‘onderzoeken’! Helaas is ons onderwijssysteem nog niet voldoende ingericht om deze manier van leren in het dagelijkse lesprogramma op te nemen. En dit tot groot verdriet van onze jonge onderzoekertjes..

Sommen

Ik ren rondjes op het plein
Ik moet zo weer naar binnen
Stil zitten en stil zijn
En opnieuw beginnen

Die vreselijke sommen
Ik snap er echt niets van
Ik denk heel vaak dat ik
Vast helemaal niets kan

De klas is stil, ik tel
Ik reken en probeer
Misschien snap ik het wel
Dat denk ik elke keer..

Het hele gedicht staat in Het Grote Gedichtenboek voor Bijzondere Kinderen. Bekijk het boek hier >>>

© 2016 - 2021 Helende gedichten | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel
Ook een eigen gratis shop?